ИСЛОМ ВА КУФР ЎРТАСИДАГИ КУРАШ
Ислом тонги ёришган кундан бошлаб, Ислом фикрлари билан куфр фикрлари, мусулмонлар билан кофирлар ўртасида даҳшатли кураш бошланд. Росулуллоҳ с.а.в пайғамбар қилиб юборилган вақтдан бошлаб то Мадина шаҳрида Ислом давлати, қўшини, исломий қувват ташкил бўлгунга қадар фақат фикрий кураш билангина чекландилар. Мадинада Ислом давлати тикланган кундан бошлаб фикрий кураш билан ёнма-ён қуролли (қонли) курашни бошладилар. Жиҳод оятлари нозил бўлди. Кураш шундай давом этди. Бундай кураш, яъни фикрий кураш билан бирга қонли кураш то Қиёмат куни – ер юзи ва ундаги инсонлар Аллоҳнинг ўзига қоладиган кунгача давом этажак. Мана шундан куфр Исломнинг, кофирлар мусулмонларнинг душмани бўлиб қолади. Ер юзида Ислом ва куфр мусулмонлар ва кофирлар мавжуд экан бу ҳолат то Қиёмат кунигача давом этаверади. Бу қатъий ва доимий ҳақиқатни мусулмонлар ҳаётнинг ҳар бир лаҳзасида аниқ равшан идрок қлишлари ҳамда уни Ислом билан куфр, мусулмонлар билан кофирлар ўртасидаги алоқалар учун миқёс-ўлчов қилиб олишлари лозим.
Росулуллоҳ с.а.в.нинг Макка шаҳрида олиб борган фикрий курашлари машаққат ва қийинчиликлар билан 13 йил давом этди. Бу давр ичида Ислом фикрлари куфр фикрлари устидан ғалаба қозонди. Аллоҳ Таоло Исломни барча динлар устидан ғолиб қилди. Мадинада мусулмонларнинг обрў-ҳурматини, Иломнинг дахилсизлигини ҳимоя қиладиган, жиҳод йўли билан одамлар орасида ҳидоят - тўғри йўлни тарқатадиган Ислом Давлати вужудга келди. Шу кундан бошлаб Ислом билан куфр, мусулмон қўшинлари билан кофир қўшинлари ўртасида тинмсиз қақшатқич урушлар бошланди. Бу урушларнинг барчасида мусулмонларга зафар ёр бўлди. Мусулмонлар гарчи баъзи бир жангларда енгилган бўлсалар ҳам, лекин улар урушларда албатта ғалаба қозонар эдилар. Мусулмонлар 6 аср давомида барча жангларда ғалаба қозондилар. Бу муддат давомида Ислом Давлати оламда ягона етакчи давлат бўлиб қолди. Бундай улкан ғалаба инсоният тарихида мусулмонлардан бошқа ҳеч кимга, Ислом Давлатидан бошқа бирон бир давлатга насиб этган эмас. Лекин кофирлар хусусан Европа давлатлари Исломга барҳам бериш ва мусулмонларни йўқ қилиб юборишдан ғафлатда эмас эдилар. Шунинг учун ҳам улар имконият туғилиши биланоқ мусулмонларга ҳужум қилар ёки бирон-бир хийла ўйлаб топишар эди. 6-ҳижрий (11-мийлодий) асрларнинг охири ва 7 ҳижрий (12-мийлодий) асрларнинг бошларига келиб вилоятларнинг Ислом Давлати жисмидан ажралиши, ҳокимият ички ишларининг энг муҳимлари - қўшин, молия, салтанат ва бошқаришда волийлар мустақил бўлиб олишлари каби ишлар содир бўлади. Буларнинг оқибатида Ислом Давлати яхлит битта давлатдан “давлатлар ўртасидаги иттифоқ” кўринишидаги давлатга ўхшаб қолди. Баъзи вилоятларда – минбарларда халифани дуо қилиш, унинг номи билан пул чиқариш ва маълум миқдорда пойтахтга хирож йўллашдан бошқа Халифа учун ҳеч нарса қолмади. Буни сезган Европа давлатлари мусулмонларга қарши “Салбчилар юриши” ни бошлади. Бу урушлар тахминан бир аср давом этди. Бу урушларда мусулмонлар
2-бет Бетлар: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138
|