Албатта ҳукм Аллоҳникидур Сиёсий сақофий таҳлилий
сайт

 

 

 

лозим. Токи Ислом бутун дунёнинг муаммоларини ҳал қилиб, дунёни зулматдан нурга олиб чиқувчи етакчи бўлиб қолсин.
Дарҳақиқат, Росулуллоҳ с.а.в. бизга ушбу эзгулик тўхтамай давом этиши, охири замонгача бу Уммат орасидан Аллоҳнинг аҳкомларини татбиқ қилиб, Исломни олий қилиш учун ижтиҳод қиладиган кишилар етишиб чиқиши тўғрисида башорат бердилар.235


Росулуллоҳ с.а.в.нинг ўз замоналарида саҳобаларнинг ижтиҳодларига иқрор бўлишлари:
Саҳоба р.а.лар Росулуллоҳ с.а.в.нинг замоналарида ижтиҳод қилишар, аҳкомлар истинбот қилишда ихтилоф қилишар эди. Росулуллоҳ с.а.в. эса уларни айни ҳолларига иқрор бўлардилар. Буни баён қилувчи воқеалар жуда кўп. Жумладан:

1. «Хандақ жангги тугаб, аҳзобларни мағлуб қилишиб қайтаётганларида Росулуллоҳ с.а.в. қуролларини қўйишни ирода қилдилар. Шунда Жаброил а.с. фаришталар ҳануз қуролларини қўймаганларини ва то Бану қурайзага етиб боргунларича қуролларни қўймасликни хабар қилди. Росулуллоҳ с.а.в. муаззинга итоатли одамларга аср намозини то Бану қурайзага етиб бормагунларича ўқимасликлари хабарини етказишни буюрдилар. Улар тиш тирноқларигача қуролланган ҳолда тўп-тўп бўлиб (Бану қурайза) қўрғонларига қараб йўл олдилар. Аммо Росулуллоҳ с.а.в.нинг бу гапларини ҳар хил тушундилар. Баъзилар нусусни зоҳирини олиб, асрни Бану қурайзага етиб боргандан кейингина шомдан сўнг ўқишни тушундилар. қолганлар эса бу гапдан мурод тезроқ юришдир, деб тушуниб, асрни Мадинада ёки йўлда ўқиб олдилар. Росулуллоҳ с.а.в. буни билган пайтларида ҳар бирларининг амалларини маҳқулладилар».236

 

2. «Росулуллоҳ с.а.в. Муоз р.а.ни Яманга қози қилиб юбораётганда ундан нима билан ҳукм қиласиз, деб сўрадилар. Аллоҳнинг Китоби билан, деди. Ундан тополмасангизчи, дедилар. Росулининг Суннати билан, деди. Ундан ҳам тополмасангизчи, дедилар. ўз фикрим билан хато қилмай

 

(235) «لاَ تَزَالُ أُمَّتِى عَلَى الْحَقِّ حَتَّى يَأْتِىَ أَمْرُ اللهِ وَحَتَّى يَظْهَرَ الدَّجَّالُ Умматим ҳақ устида бардавом бўлади. ҳатто Аллоҳнинг иши келиб ва  дажжол зоҳир бўлади», «وَاشَوْقَاهُ إِلَى إِخْوَانِى, قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ, أَلَسْنَا إِخْوانَكَ؟ فَقَالَ: أَنْتُمْ أَصْحَابِى, إِخَوَانِى قَوْمٌ يَأْتُونَ بَعْدِى يَهْرَبُونَ بِدِينِهِمْ مِنْ شَاهِقٍ إِلَى شَاهِقٍ وَيُصْلِحُونَ إِذَا فَسَدَ النَّاسُ Биродарларимга жуда муштоқман. Ё Росулаллоҳ, биз биродарларингиз эмасмизми? дейишди. Сизлар саҳобаларимсиз. Биродарларим эса мендан кейин келувчи қавмдир. Улар динни қутқариш учун елиб югурадилар, одамлар бузилса, ислоҳ қиладилар, дедилар». Росулуллоҳ тўғри сўзловчидирлар.

(236) Бухорий: 894, 3810. Муслим: 3317.

 

267-бет

Бетлар: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291 292 293 294 295 296 297 298 299 300 301 302 303 304 305 306 307 308