Албатта ҳукм Аллоҳникидур Сиёсий сақофий таҳлилий
сайт

 

 

киритишга ваъда берар экан, мусулмонлар ҳатто жаҳаннамнинг вақтинча азобидан қутилиш учун ҳам дунёни севиш довонидан ўтиб кетишлари лозим. Ким бу довондан ўтиб кетса, жаҳаннамда азобланишдан омон қолади. Бу довондан ўтиб кетолмаган инсон эса, жаҳаннамда озми-кўпми азобланади. Демак, дунё муҳаббати мусулмонлар олдидаги ягона тўсиқки, агар бу тўсиқдан ўтиб кетсалар, ўз жонларини азобдан сақлаб қолиб, жаннатдаги олий даражаларга лойиқ бўладилар. Агар дунёга муккасидан кетиб, уни севиб, охиратдан афзал билсалар, уларнинг ишини Аллоҳ ҳал қилади; хоҳласа уларни қилмишларига кўра азоблайди, хоҳласа мағфират қилади. Аллоҳ мағфират қилган тақдирда ҳам, агар жаннатга кирсалар ундаги олий даражаларга асло эга бўла олмайдилар. Демак мусулмонлар устида иккинчи довон хавфи яъни дунё муҳаббати, дунё талашиш хавфи бор. Улар биринчи довонни босиб ўтиб кетганларидан сўнг, унга яна қайтиб келишлари хавфи йўқдир. Уқбатубни Омирдан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ Уҳуд жангида ҳалок бўлган шаҳидларга жаноза ўқидилар, сўнг ўликлар билан ҳам, тириклар билан ҳам хайрлашувчи каби минбарга кўтарилиб», дедилар: «Мендан сўнг мушрик бўлиб кетишингиздан асло қўрқмасман. Лекин дунё талашиб, бир-бирларингизни ўлдиришингиздан қўрқаман. Бу аҳволда сизлар ўзингиздан олдин ўтган инсонлар каби ҳалок бўлурсизлар». Муслим, Бухорий ва Аҳмад ривояти. Абу Саид ал-Худрийдан ривоят қилинади. Расулуллоҳ дедилар: «Сизларнинг устингизда энг кўп хавфсирайдиган нарсам - Аллоҳ сизлар учун чиқариб берган ер баракотларидир. Нима у ер баракотлари? - дейилганда, у - дунёнинг зеб-зийнатидир», - дедилар.


Дунё муҳаббатидан ва дунёни охиратдан афзал билишдан огоҳлантириб, кўпгина оятлар ҳам келган.
Аллоҳ «Анфол» сурасида марҳамат қилади:


مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللَّهُ يُرِيدُ الآخِرَةَ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
– „Бирон пайғамбар учун, то ерда ғолиб бўлмагунича асир олиш жоиз эмас эди. (Эй мўминлар) сизлар дунё нарсаларини истамоқдасиз. Аллоҳ эса, охират (неъматлари сизларники бўлиши)ни истайди. Аллоҳ қудратли, ҳикматлидир“.     [8:67]
«Тавба» сурасида айтади:


يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمْ انفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الآخِرَةِ إِلاَّ قَلِيلٌ
– „Эй мўминлар сизларга нима бўлди Аллоҳ йўлида (жиҳодга) чиқинглар дейилса, ўз ерингизга ёпишиб олдингиз?! Охират (неъматларидан) юз ўгириб, ҳаёти дунё (лаззатлари)га рози бўлурмисиз?! Охират олдида бу дунё матоси арзимас нарсаку?“                                                                                                        [9:38]
«Аъла» сурасида айтади:

 

69-бет

Бетлар: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100