Бинобарин ҳис қилиш аввало фикрга олиб бориши, сўнгра бу фикр амалга олиб бориши зарур. Бу услуб воқедан юқори туришга ҳамда яхши ҳолатларга инқилобий равишда кўчиш учун иш олиб боришга имкон беради. Воқени ҳис қилиб, бевосита амалга киришадиган киши воқени ўзгартира олмайди, балки унинг амали ўзини воқега мувофиқ шакллантиришдан иборат бўлади. Натижада у қолоқ ва тубан ҳолда қолади. Воқени ҳис қилиб, сўнг уни ўзгартириш кайфияти ҳақида фикрлаб, кейин шу фикр асосида амал қиладиган киши воқени ўз мабдасига мувофиқ шакллантиради ва уни бутунлай ўзгартиради. Бу усул исломий ҳаётни қайта бошлашнинг ягона тариқати бўлган инқилобий тариқатнинг айнан ўзидир. Чунки бу тариқат фикр ҳис қилишдан келиб чиқишини ва бу фикр зеҳнда фикрат ва тариқатнинг ҳандасий шаклини чизиб берадиган даражада тиниқ бўлишини тақозо этади. Натижада инсон мабдани тўғри идрок қилади. Бу идрок уни амалга олиб боради, ҳатто фикрда тўлиқ инқилоб юзага келади. Шунда у шахслар, жамиятлар ва муҳитларни шу фикр билан тайёрлашга киришади. Токи мабда – фикрат ва унинг тариқати – ҳақида оммавий онг вужудга келгандан сўнг раъйи омда инқилоб пайдо бўлсин. Шундан сўнг ҳокимият орқали мабдани инқилобий равишда татбиқ қилишга киришилади, татбиқ этишда ҳеч қандай тадрижийлик ёки «ямоқ солиш» қабул этилмайди. Ушбу инқилобий тариқат фикр ҳис қилишдан келиб чиқишини ва амал билан бирлашиб, муайян ғоя учун бўлишини талаб қилади. Бунга фақат чуқур фикргина олиб боради.
36-бет Бетлар: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49
|