Албатта ҳукм Аллоҳникидур Сиёсий сақофий таҳлилий
сайт

 

 

Чунки, инсоннинг бирор фикрга эга бўлиши ёки шу фикрни ифодалаши, айтиши ёки шунга даъват қилишини қайси йўл билан бўлсада, ман қилиш эркинликка тажовуз деб эътибор қилинади. Исломда эса, мусулмон барча иш ва сўзларида шаръий нусуслар келтирган аҳкомларга чеклангандир. У фақат шаръий далиллар ижозат берган ишни қилиши ёки сўзни гапириши мумкин. Шунга кўра, мусулмон шаръий далиллар ижозат берган ҳар қандай фикрга эга бўлиши, уни айтиши ва унга даъват қилиши жоиз. Агар шаръий далиллар ман қилса, мусулмон учун бундай фикрга эга бўлиши, уни айтиши ва унга даъват қилиши асло жоиз эмас. Агар, бу ишларни қилса, жазоланади. Демак, мусулмон фикрга эга бўлишда ҳам, уни айтишда ҳам, унга даъват қилишда ҳам эркин эмас, балки шаръий аҳкомлар билан чеклангандир.
Ислом ҳақ сўзни ҳамма вақтда ва ҳамма жойда айтишни вожиб қилди. Убода ибн Сомитнинг байъат ҳақидаги ҳадисида шундай дейилади: «Биз Расулуллоҳ (Соллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам)га ... қаерда бўлсак ҳам маломатчининг маломатидан қўрқмасдан, ҳақ сўзни айтишга байъат бердик».

Шунингдек, Ислом мусулмонларга ҳокимларнинг олдида фикрни ошкоро айтишни ва уларнинг ишларини муҳосаба қилиб (тергаб) туришни вожиб қилди. Умму Атийя (Розияллоҳу анҳо) Абу Саид (Розияллоҳу анҳу)дан ривоят қиладилар. Абу Саид айтади: Расулуллоҳ (Соллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам): «Жиҳоднинг энг афзали золим султоннинг олдида айтилган ҳақ сўздир»,- дедилар.

 

63-бет

Бетлар: 1 2 3-4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68