Натижада мусулмонлар ўзлари ўйлаб топган «замон ўзгариши билан аҳкомларнинг ўзгариши инкор қилинмайди»,- деган хато қоидани ҳужжат қилиб, шариатда умуман асоси бўлмаган ёки заиф асоси бўлган аҳкомларни қабул қилдилар. Ислом ҳар бир мазҳаб (оқим), ҳар бир фикр, ҳар бир мабдаъга - гарчи, у Ислом аҳкомлари ва нуқтаи назарига зид бўлса ҳам - мувофиқ келиши учун кўпчиликнинг тилида таъвил қилина бошлади. Улар: «Ғарб дунёқараши ва фикрлари Ислом дунёқараши ва аҳкомларига зид эмас. Чунки, у Ислом дунёқарашидан олинган»,- дедилар. Яна улар: «Ҳокимиятга тааллуқли демократик низом, иқтисод соҳасидаги капиталистик низом ҳам Ислом аҳкомларига зид эмас»,- дедилар. Ҳолбуки, бу иккаласининг, воқелигини олиб қаралганда куфр низомидир. Улар яна: «Демократия ва умумий эркинликлар Исломдандир»,- дедилар. Ваҳоланки, булар Исломга тамоман зид ва қарама-қаршидир.
29-бет Бетлар: 1 2 3-4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68
|