Давлатга қарашли радио ва телевидениялар “ҳукумат ишчилари, ўқитувчи ва ёшларга” Рамазон рўзасини тутишни таъқиқланиши тўғрисида хабар қилди.
Расмий ҳукуматнинг иддиосига кўра, мазкур таъқиқ фуқаролар томонидан “ижобий” қабул қилинган. Чунки, улар куннинг иссиғида ташна ҳолда ишлашдан “озод” бўлишди.
1949 йилда коммунистик Хитой ҳукумати Шарқий Туркистонни босиб олди ва уни “Синцян”, яъни, “Янги ер” деб номлади. Ҳудосиз коммунистлар таълимини олган Хитой ҳукумати уйғур мусулмонларни мусулмон ва миллат сифатида йўқ қилиш учун турли хил йўллар билан таъқиб ва қирғинларни давом эттириб келмоқда.
Хитой ҳукумати ҳозирда ўлканинг мусулмон туб аҳолисини бошқа жойларга кўчириш ва хитойлик ханларни бу ўлкага кўчириб келиш сиёсатини олиб бормоқда. Шу билан бирга босқинчи ҳукумат исломий осори атиқалар ва исломий кўринишларни жамиятдан йўқ қилишга уринмоқда ва мунтазам равишда ўлканинг табиий бойликларини ташиб кетишмоқда.
Ўлка табиий бойликларга мўл бўлишига қарамасдан, жуда кўпчилик мусулмонлар камбағал-қашшоқ ҳаёт кечирадилар. Устига устак, Хитой ҳукумати мусулмонларнинг кўпайишини ҳам чеклаб қўйган ва натижада 25 миллионлик уйғур халқи бугунга келиб 15 миллионга тушиб қолди. Мусулмон миллати қаттиқ жабр-зулм туфайли тобора камайиб бораяпти. Бундан ташқари, мусулмонларга исломий илмларни ўрганиш, рўмол ўраш, сақол қўйиш ва ҳатто Қуръон ўқиш тақиқлаб қўйилган.